Wiadomości

• 18 maja 2012 - Zkończyła się wizyta ad limina apostolorum episkopatu amerykańskiego^[1].
• 10 maja 2012 - Papież ogłosił Hildegardę z Bingen świętą o kulcie powszechnym^[2].
• 4 maja 2012 - Przewodniczący KEP spotkał się z prezydentem RP m.in. w sprawie zaproszenia papieża do Polski^[3].
• 30 kwietnia 2012 - Jimmy Wales zaprezentował Papieskiej Akademii Nauk Społecznych Wikipedię jako narzędzie pokoju^[4].
• 24 kwietnia 2012 - Benedykt XVI upomnial się o wierność tłumaczenia Mszału Rzymskiego na język niemiecki^[5].
• 21 kwietnia 2012 - Wiesław Śmigiel otrzymał święcenia biskupie^[6].
• 19 kwietnia 2012 - Święcenia biskupa Chen Gongao zostały zakłócone przez Patriotyczne Stowarzyszenie Katolików Chińskich^[7].

Zobacz więcej na Wikinews

Tydzień w liturgii diecezji polskich (2012)

• 20 maja - Uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego
• 21 maja - Wspomnienie Jana Nepomucena - w metropolii górnośląskiej i diecezji bielsko-żywieckiej
• 24 maja - Wspomnienie Najświętszej Maryi Panny, Wspomożycielki Wiernych
• 26 maja - Wspomnienie Filipa Nereusza
• 27 maja - Uroczystość Zesłania Ducha Świętego
• 27 maja - Święto Najświętszej Maryi Panny, Matki Kościoła

Artykuł tygodnia

Katedra Sé^[8][9] (ang. Se Cathedral, Sé Cathedral, port. Sé Catedral, hindi से कैथेड्रल^[10]) – rzymskokatolicka katedra pod wezwaniem św. Katarzyny w Starym Goa^[11] w indyjskim stanie Goa, największy kościół Indii wchodzący w skład zespołu obiektów sakralnych wpisanego na listę światowego dziedzictwa UNESCO, siedziba arcybiskupa Goa i Damanu oraz główna świątynia archidiecezji Goa i Damanu, siedziba patriarchy Wschodnich Indii. Katedra znajduje się przy ulicy Rua Direita.

Katedra zbudowana jest w stylu manuelińskim na planie krzyża łacińskiego. Architektonicznie była podobna do trzech innych budowanych w tym czasie w Portugalii katedr, w miejscowościach: Miranda do Douro, Portalegre, Leiria. Kościół ma ponad 76 m długości i 55 m szerokości^[12]. Elewacja frontowa ma 35 m wysokości. Świątynia posiada dwie kolumnady, zewnętrzna wykończona jest w porządku toskańskim, podczas gdy znajdująca się wewnątrz w porządku korynckim.

Zobacz więcej...

Teologia moralna / Liturgika

Mistrz Papieskich Ceremonii Liturgicznych – główny ceremoniarz Stolicy Apostolskiej pełniący jednocześnie funkcje kierowniczą w Urzędzie Ceremonii Papieskich. Członek najbliższej świty papieża – tzw. Familiares (Rodziny).

Najstarszym dokumentem potwierdzającym istnienie funkcji Mistrza Ceremonii jest list Piusa IV z 10 maja 1563, choć istnieją dowody na możliwość powoływania podobnego urzędu już przed X wiekiem. Ostatnie regulacje dotyczące funkcji urzędu Mistrza Ceremonii zostały wydane przez Jana Pawła II. Zaliczyć do nich należy przede wszystkim konstytucje: Pastor Bonus (o reformie Kurii rzymskiej) oraz Universi Dominici Gregis (o wakacie Stolicy Apostolskiej).

Do podstawowych zadań Mistrza Ceremonii należy przygotowanie wszystkiego co jest związane z liturgią, w której uczestniczy papież lub legat sprawujący funkcję w imieniu papieża. Odpowiedzialność ta dotyczy wszystkich płaszczyzn liturgii począwszy od przygotowania modlitewników i mszałów dla uczestników, poprzez przygotowanie i rewidowanie liturgii tak by była zgodna z potrzebami, wymaganiami i obowiązującymi kanonami, a skończywszy na asyście papieżowi w czasie sprawowanej liturgii.

Zobacz więcej...

Dogmatyka

Transsubstancjacja (od łac. transsubstantiatio), przeistoczenie – w teologii katolickiej oznacza rzeczywistą przemianę substancji podczas Eucharystii: chleba (hostii) w Ciało, a wina w Krew Jezusa Chrystusa. Termin ten został przyjęty podczas Soboru Laterańskiego IV w 1215 roku. Teolodzy prawosławni używają czasem terminu transsubstancjacja – uważają jednak, że termin ten ma charakter nie opisowy, ale wskazuje na tajemnicę obecności cielesnej Jezusa w Eucharystii.

Spory dotyczące tego, co dzieje się z chlebem i winem w czasie Eucharystii – czyli rozumienia sakramentalnej obecności Chrystusa w postaciach eucharystycznych rozpoczęły się stosunkowo późno, w czasach renesansu karolińskiego w IX i X wieku. Wiążą się z pracami takich autorów jak Paschazjusz Radbert (zm. ok 860), opat klasztoru w Corbie w Galii. Napisał on w latach 831-833 rozprawę O Ciele i Krwi Pańskiej. W 844 r. przejrzał ją i wysłał do przeczytania królowi Karolowi Łysemu. Podobnie jak później Piotr Damiani (zm. 1072) i wielu uczonych wczesnego średniowiecza, uważał, że historyczne i eucharystyczne ciało Jezusa były tożsame. Poszukując właściwej odpowiedzi, Karol zapytał o opinię na ten temat innego mnicha z Corbie, Ratramnusa (zm. 868). Teolog ten odpowiedział w inny sposób niż jego współbrat z opactwa. Aby wytłumaczyć rzeczywistą obecność ciała Chrystusa, wprowadził rozróżnienie na rzeczywistość symbolu (Łac. in figura) i rozpoznawaną przez wiarę rzeczywistość właściwą, duchową, (in veritate), przekazywaną przez tę pierwszą. Stwierdził, że Chrystus jest przyjmowany jak rzeczywiście obecny w sakramencie, ale przyjmowany w sensie duchowym, a nie jako rzeczywistość fizykalna. Jego osoba uległa z czasem zapomnieniu, a pisma zostały przypisane Janowi Szkotowi Eriugenie i potępione na synodzie w Vercelli w 1050 r.

Wobec kontrowersji wzbudzonych przez Reformację, już w pierwszej fazie swych obrad, w latach 1547-1551, Sobór trydencki podjął temat prawdziwej obecności Chrystusa w Eucharystii. Było to pierwsze dyskutowane zagadnienie. W 1551 r. w czasie XII sesji ogłoszono Dekret o Eucharystii i Kanony o sakramencie świętej Eucharystii (DS 1635-1661). W dekrecie tym podkreślono prawdę o tym, że po konsekracji Chrystus zawarty jest w obydwu postaciach podpadających pod zmysły: prawdziwie, rzeczywiście i substancjalnie (vere, realiter et substantialiter). Cała substancja chleba zamienia się w ciało Chrystusa a wina w krew^[13].

Kanon 2 brzmi:

Zobacz więcej...

Zalążek miesiąca

Małżeństwo sakramentalne – związek monogamiczny mężczyzny i kobiety będący sakramentalnym znakiem miłości Chrystusa i Kościoła (por. Ef 5, 32).

Zobacz więcej...

Do sprawdzenia i rozwinięcia

Angelologia • Alojzije Stepinac • Błogosławieństwo opata i ksieni • Chrystologia • Ecclesia de Eucharistia • Franciszek Blachnicki • Fuga mundi • Kult maryjny • Ojcowie Kościoła • Osiem błogosławieństw • Problem zła • Włócznia Przeznaczenia

Papież

Biskup tygodnia

Piotr Greger (ur. 28 marca 1964 w Tychach^[15]) – polski biskup rzymskokatolicki, biskup pomocniczy bielsko-żywiecki od 2011.

13 maja 1989 po ukończeniu Wyższego Śląskiego Seminarium Duchownego w Katowicach otrzymał święcenia kapłańskie z rąk biskupa diecezjalnego katowickiego Damiana Zimonia. W 2000 uzyskał tytuł doktora teologii z zakresu liturgiki na Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie^[15].

22 października 2011 papież Benedykt XVI mianował go biskupem pomocniczym diecezji bielsko-żywieckiej i biskupem tytularnym Assavy^[16]. Sakrę biskupią otrzymał 27 listopada 2011 w bielskiej katedrze. Konsekratorem był kardynał Stanisław Dziwisz, arcybiskup metropolita krakowski, zaś współkonsekratorami arcybiskup Celestino Migliore, nuncjusz apostolski w Polsce, i Tadeusz Rakoczy, biskup diecezjalny bielsko-żywiecki. Jako swoją dewizę biskupią obrał słowa „In servitio Redemptori” (W służbie Odkupicielowi)^[17]. Od 4 listopada 2011 pełni w diecezji funkcję wikariusza generalnego^[18].

Zaproponuj artykuł

Ilustracja tygodnia

Zaproponuj ilustrację

Biblia

Ewangelia Tomasza (kopt. p.euaggelion p.kata Thomas) – starożytne pismo zaliczane do apokryfów Nowego Testamentu, powstałe prawdopodobnie przed końcem II wieku n.e. i znane dziś przede wszystkim w przekładzie na dialekt saidzki języka koptyjskiego. Tekst grecki zachował się we fragmentach; wskazuje się, że językiem oryginału mógł być syryjski. Dzieło znane było starożytnym Ojcom Kościoła, zaginęło i odkryte zostało ponownie w XX wieku.

Tekst apokryfu zawiera 114 powiedzeń (logiów) Jezusa Chrystusa, które miał zapisać Tomasz Apostoł. Znaczna ich część ma swoje odpowiedniki w Ewangeliach kanonicznych. Jest jednym z najważniejszych apokryfów, bywa nazywany piątą Ewangelią. Datowanie, pochodzenie, jak i struktura apokryfu nie zostały jeszcze całkowicie wyjaśnione.

Od wspomnianego dokumentu należy odróżnić inny IV-wieczny apokryf, Ewangelię Dzieciństwa Tomasza, która opisuje dziecięce lata Jezusa.

Ewangelia Tomasza zawiera wypowiedzi Jezusa z Nazaretu, z których prawie połowa przypomina wypowiedzi Jezusa zawarte w ewangeliach synoptycznych. Każda z wypowiedzi wprowadzana jest formułą: „I Jezus rzekł” (ΠЄϪЄ ІС ϪЄ).

Powiedział Jezus: Królestwo jest jak pasterz który miał sto owiec. Jedna z nich zginęła, największa. On opuścił dziewięćdziesiąt dziewięć i szukał jednej aż znalazł. Utrudzony powiedział do owcy: Kocham ciebie więcej niż dziewięćdziesiąt dziewięć (logion 107).

Niektóre mają formę odpowiedzi na pytania uczniów Jezusa i zaczynają się od przytoczenia pytania. W ewangelii pojawiają się motywy panteistyczne i gnostyckie, takie jak zastrzeżenie tajemnicy tekstu (które nie mają miejsca w ewangeliach kanonicznych). Niektóre fragmenty są zawiłe i trudne do zrozumienia, co odróżnia je od prostoty języka Ewangelii.

Zaproponuj artykuł

Zmiany

Tu możesz śledzić ostatnie zmiany w wybranych kategoriach:

Do zrobienia

Cum nimis absurdum (zob. en:Cum nimis absurdum) • De delictis gravioribus • Lista osób straconych przez Stolicę Apostolską (zob. en:List of people executed by the Holy See) • Misje ludowe • Omnium in mentem • Oświadczenie z Winnipeg (zob. en:Winnipeg Statement) • Papieskie Dzieła Misyjne • Qui Pluribus • Ratum et Consummatum • Regnum Christi (zob. np. en:Regnum Christi) • Reichskonkordat (konkordat z III Rzeszą, zob. en:Reichskonkordat) • Upadek człowieka • Życie religijne

• Zalążki artykułów: Lista zalążków w kategorii:Katolicyzm: (do rozwinięcia).
• Wersje przejrzane: Lista artykułów w kategorii:Katolicyzm, które wymagają ponownego oznaczenia.

1. ↑ Papież do amerykańskich biskupów o potrzebie budowania kościelnej jedności w wielości tradycji i kultur. Radio Watykańskie, 2012-05-18. [dostęp 2012-05-18].
2. ↑ Niemiecka benedyktynka świętą bez formalnej kanonizacji. Interia.pl, 2012-05-10. [dostęp 2012-05-11].
3. ↑ Rzecznik episkopatu: abp Michalik u prezydenta Komorowskiego. Radio Watykańskie, 2012-05-04. [dostęp 2012-05-08].
4. ↑ Od Wikipedii po Arabską Wiosnę – zastosowania Pacem in terris. Radio Watykańskie, 2012-04-30. [dostęp 2012-05-01].
5. ↑ List Benedykta XVI do biskupów Niemiec o konieczności katechezy o słowach konsekracji eucharystycznej. Radio Watykańskie, 2012-04-25. [dostęp 2012-04-28].
6. ↑ Pelplin: święcenia biskupie ks. Śmigiela. Radio Watykańskie, 2012-04-21. [dostęp 2012-04-23].
7. ↑ Chiny: sakra z udziałem biskupa patrioty. Radio Watykańskie, 2012-04-19. [dostęp 2012-04-20].
8. ↑ Indie. Przewodniki Wiedzy i Życie. HACHETTE, 2009. ISBN 978-83-7575-667-8. 
9. ↑ Indie. Praktyczny przewodnik. Pascal, 2009. ISBN 9788375139198. 
10. ↑ बंद करना पड़ा सेंट पॉल्स
11. ↑ Mapa Starego Goa z zaznaczonym położeniem kościołów i innych zabytków. [dostęp 2012-01-03].  Cytat: Zgodnie z danymi ze spisu powszechnego z 2001 roku obszar Starego Goa zamieszkiwało 4886 osób
12. ↑ Błąd w przypisach: Błąd w składni elementu <ref>. Brak tekstu w przypisie o nazwie J.C4.81v.C4.ABd299
13. ↑ Por. Rozdz. 1 oraz rozdz. 4 i kan. 2.
14. ↑ Por. Sobór Trydencki - Dekret o Eucharystii. W: Dokumenty Soborów Powszechnych. T. IV. Wydawnictwo WAM, s. 455, 457. 
15. ↑ ^{15,0 15,1} Biskup pomocniczy dla diecezji bielsko-żywieckiej. episkopat.pl, 2011-10-22. [dostęp 2011-10-22].
16. ↑ Komunikat Nuncjatury: Biskup pomocniczy diecezji bielsko-żywieckiej. episkopat.pl, 2011-10-22. [dostęp 2011-11-27].
17. ↑ Konsekracja biskupa pomocniczego Piotra Gregera. ekai.pl, 2011-11-27. [dostęp 2011-11-27].
18. ↑ Biskup nominat Piotr Greger wikariuszem generalnym. diecezja.bielsko.pl, 2011-11-13. [dostęp 2011-11-27].